پلان پریز تلفن در دسته مدارهای جریان ضعیف قرار می گیرد. مدار هریک از سیستم های جریان ضعیف جداگانه رسم می شود. مدار پریز آنتن و پریز تلفن در یک پلان نمایش داده می شوند. محل پریزهای تلفن کنار مکان هایی است که پریز برق در آن جا در نظر گرفته شده است، زیرا دستگاه های تلفن دارای شارژ نیاز به پریز برق دارند. یکی از پریزهای تلفن نزدیک پیش خوان آشپزخانه در نظر گرفته می شود. محل پریز آنتن نیز با توجه به موقعیت اتاق یا سالن پذیرایی در نظر گرفته می شود.
آنتن مرکزی
برای دریافت امواج تلویزیونی، در پشت بام ساختمان ها یک آنتن مخصوص به عنوان یکی از تاسیسات جریان ضعیف ساختمان نصب می شود و امواج تلویزیونی پس از دریافت از طریق کابل مخصوص به پریز آنتن تلویزیون و سپس از طریق کابل رابط به تلویزیون می رسد.
مرکز تقویت و تغییر فرکانس سیستم آنتن مرکزی باید تمامی کانال های موجود در منطقۀ نصب را شامل شود و حداقل قدرت تقویت سیستم آنتن مرکزی، معادل با حداکثر افت در کل سیستم توزیع شبکه محلی باشد. کابل های سیستم توزیع آنتن، باید از نوع هم محور و با امپدانس مشخصۀ ۷۵ اهم بوده و سطح مقطع آن با توجه به مشخصات سیستم و افت آن انتخاب شود.
مدارهای سیستم آنتن مرکزی باید مستقل از دیگر سیستم ها، در لوله های مخصوص آن هدایت شوند. آنتن مرکزی بر روی پشت بام در بلندترین محل ممکن نصب می شود. همچنین در انتهای آنتن، مقاومت گذاشته می شود تا از برگشت موج انتقالی جلوگیری کند. بعضی از تجهیزات مورد استفاده در سیستم آنتن مرکزی عبارتند از: آنتن، آمپلی فایر، مچینگ آنتن تلویزیون، کابل آنتن تلویزیون کابل کواکسیال)، پریز آنتن تلویزیون.
آنتن مرکزی یک سیستم جریان ضعیف است و در اصل مجموعه از ابزار ها است که سیگنال های ویدئویی و ماهواره ای و حتی تصاویر دوربین های داخلی مثل دوربین مدار بسته را دریافت می کند، آن ها را تقویت و به چندین گیرنده ارسال می کند. هر ساختمانی که بیش از یک گیرنده داشته باشد بهتر است از آنتن مرکزی استفاده کند. طبق استاندارد مقررات ملی ساختمان، در ساختمان های مسکونی ۵ طبقه و بیش از ۵ طبقه باید از آنتن مرکزی استفاده کرد. با استفاده از آنتن مرکزی فضای محدود روی پشت بام خانه اشغال نمی شود، آنتن ها بر یکدیگر تاثیر نمی گذارند و از اتلاف هزینه برای نصب آنتن برای هر خانه به طور مجزا جلوگیری می شود.
آنتن مرکزی ساختمان
همان طور که قبلاً اشاره شد، کابل آنتن مرکزی باید از کابل کواکسیال ۷۵ اهم باشد. برای اتصال آسان تر و بهتر کابل کواکسیال به تجهیزات آنتن مرکزی از کانکتور F استفاده می شود که بسته به کاربرد، سایز آن انتخاب می شود. سطح مقطع این کابل ها باید با توجه به مشخصات سیستم و افت آن ها انتخاب شود.
در داخل ساختمان ها معمولاً برای تمام مسیرها از کابل RG59 استفاده می شود که از نوعی مونتاژ با استاندارد F11 برای اتصال آسان به تجهیزات آنتن مرکزی استفاده می کند. از کانکتورهای (فیش BNC) برای اتصال کابل های کواکسیال ۷۵ اهم استفاده می شود.
سیم کشی آنتن مرکزی
هرگونه تغییر شکل در اثر فشار، کشش یا فشردن، باعث گسستگی در طول کابل می شود و از این رو کیفیت دریافت تصویر خراب می شود.
از خم های تیز در کابل حتی الامکان اجتناب کرد.
کابل آنتن باید در لوله اجرا شود. کابل باید همراه با یک پوشش بیرونی پلاستیکی، برای نصب در مکان های مرطوب و همچنین قرار دادن رو یا زیر گچ استفاده شود.
باید از اتصال میان کابل های داخلی و خارجی اطمینان حاصل پیدا کرد.
از نصب در دمای پایین مخصوصاً زیر ۱۰- درجه سانتیگراد دوری شود.
پوشش مستقیم پریزهای آنتن درون جعبه های دیواری به قطر ۵۸ میلی متر مونتاژ می شود. باید در نصب دقت شود کابلی خروجی از تقویت کننده همیشه به ترمینال پریز متصل شود.
مزایای استفاده از آنتن مرکزی
حذف آنتن های اضافی و حفظ زیبائی نمای ظاهری ساختمان
کم کردن طول کابل کواکسیال
استفاده بهینه از آنتن و جلوگیری از مزاحمت های برق شهر و وسایل الکتریکی در سیستم هایی که با آنتن مجزا کار می کنند.
با توجه به نصب آمپلی فایر، کیفیت صدا و تصویر در همه طبقات مطلوب تر خواهد بود.